İsviçre götürü vergilendirme: Vergi anlaşmasıyla oturum için 2026 rehberi

İsviçre'de alışılmış anlamda bir golden visa yoktur. Belirli bir yatırım karşılığında oturum izni veren bir yasa bulunmaz; Federal Adalet Dairesi de İsviçre'de mülk sahibi olmanın tek başına oturum hakkı doğurmadığı konusunda uyarıyor.^[17] Var olan şey, birbirinden ayrı iki hukuki aracın birleşimidir:

• Bir vergi rejimi. Federal Doğrudan Vergi Kanunu'nun (DBG/LIFD) 14. maddesi ve Vergi Uyumlaştırma Kanunu'nun 6. maddesi kapsamında, her kantonun vergi kanununa da yansıtılmış gidere dayalı vergilendirme. Federal kuralları İsviçre Federal Vergi İdaresi (ESTV) belirler (2016 reformundan beri yürürlükte olan 44 No.lu Genelge). Bireysel dosyaları kantonal vergi daireleri müzakere eder ve tarh eder.^[21][20]
• Bir göç dayanağı. AB/EFTA vatandaşları, yeterli maddi imkânları ve tam sağlık sigortaları varsa Kişilerin Serbest Dolaşımı Anlaşması (AFMP/FZA) çerçevesinde çalışmadan İsviçre'de yaşayabilir.^[3] AB dışı vatandaşların ise ya emekli iznine (Yabancılar ve Uyum Kanunu AIG md. 28, 55 yaşından itibaren) ya da "önemli kamu yararı" iznine (AIG md. 30(1)(b) ile Kabul Yönetmeliği VZAE md. 32(1)(c)) ihtiyacı vardır; ikincisi "kayda değer kantonal mali çıkarları" da kapsar.^[2]

Uygulamada "İsviçre golden visa'sı" ya da "götürü vergi izni" denince, bir kantonla yüksek bir götürü vergi üzerinde anlaşan ve kantonun mali çıkar gerekçesiyle B oturum izni verdiği AB dışı bir vatandaş kastedilir. Kararı geniş takdir yetkisiyle kantonal göç dairesi verir. Kimsenin bu izin üzerinde yasal bir hakkı yoktur.^[2]

Rejim küçük ve giderek küçülüyor, ama getirdiği para artıyor. Blick'in Ağustos 2026'da aktardığı federal verilere göre, ulusal verinin bulunduğu son yıl olan 2022'de 3.478 götürü vergi mükellefi vardı; 2012'de bu sayı 5.634'tü. Blick'in kantonlarla yaptığı kendi anketine göre en çok mükellef Valais (841), Ticino (725), Vaud (706) ve Cenevre'de (520) yaşıyor. Gelirler yine de arttı: Yalnızca Ticino 2024'te 189,5 milyon CHF topladı; bu, 2016'dakinden 71 milyon CHF fazla.^[22] Rejimi ülke genelinde kaldırmayı amaçlayan federal girişim 30 Kasım 2014'te %59,2 "hayır" oyuyla reddedildi.^[25]

Bu vergi olağan gelir vergisinin yerine geçer ve olağan artan oranlı tarifeyle hesaplanır. Değişen yalnızca matrahtır: Kendiniz ve bakmakla yükümlü olduğunuz kişiler için dünya genelindeki yıllık yaşam gideriniz esas alınır ve bu tutar aşağıdakilerin en yükseğinden az olamaz:^[1][5]

1. federal veya kantonal yasal asgari tutar (2026 için federal 435.000 CHF);
2. kendi hanenizi yönetiyorsanız yıllık kiranın ya da sahibi olduğunuz konutun kira değerinin yedi katı;
3. otelde veya benzeri bir yerde kalıyorsanız yıllık konaklama ve yemek giderinin üç katı.

Kontrol hesabı. Götürü vergi, belirli gelir ve varlıkların brüt tutarı üzerinden hesaplanacak olağan vergiden de düşük olamaz: İsviçre'deki gayrimenkuller ve bunların gelirleri, İsviçre'de bulunan taşınır mallar, İsviçre'ye yatırılmış sermaye (ipotek teminatlı alacaklar dahil), İsviçre'de kullanılan telif ve patent hakları, İsviçre kaynaklı emekli maaşları ve yabancı vergiden çifte vergilendirme anlaşması kapsamında muafiyet talep ettiğiniz her türlü gelir. Yani İsviçre'de ne kadar çok varlığınız ya da geliriniz olursa, götürü verginin size sağladığı avantaj o kadar azalır.^[5][11]

Götürü vergide servet vergisi

Kantonlar servet vergisini de varsayımsal bir tutarla değiştirir ve bunu farklı şekillerde yapar. Cenevre kantonal matraha %10 ekler. Vaud, 415.000 CHF'lik asgari tutarına %15'lik bir artış payı dahil eder. Zug, Schwyz ve Luzern, matrahın en az 20 katı varsayımsal servet üzerinden vergi alır. Ticino ve Neuchâtel matrahın beş katını, Jura sekiz katını, Valais ve Fribourg ise dört katını kullanır.^{[5][6][9][10][11][8][15][7][14][30]}

Vergi rejiminden kimler yararlanabilir?

İsviçre vatandaşı olmamanız, İsviçre'de vergi mukimliğini ilk kez ya da yurt dışında en az on yıl geçirdikten sonra yeniden edinmeniz ve İsviçre'de kazanç getirici bir faaliyet yürütmemeniz gerekir. Birlikte yaşayan evli bir çift ancak eşlerin her ikisi de tüm şartları karşılıyorsa rejimden yararlanabilir. Yurt dışında kazanç getirici faaliyet rejimle bağdaşır.^[4][20]

Anlaşmalı ülkeler ve "modifiye" götürü vergi

Belçika, Almanya, İtalya ve Norveç ile yapılanlar dahil bazı çifte vergilendirme anlaşmaları, anlaşma avantajlarını ancak götürü verginin "modifiye" edilmesi, yani o devletten elde edilen tüm gelirin İsviçre matrahına dahil edilmesi halinde tanır. Bu durumda federal ve kantonal hukuk, yalnızca olağan kontrol kalemlerini değil, anlaşmanın İsviçre'ye vergilendirme hakkı verdiği o kaynak devletten gelen tüm gelirleri esas alarak vergiyi hesaplar.^[5] Bu ülkelerde emekli maaşı, temettü ya da kira geliri tutmaya devam ediyorsanız bu konu önemlidir.^[21]

Göç şartları uyruğa ve yaşa göre değişir.

İsviçre golden visa şartları 2026: AB/EFTA dışı vatandaşlar için mali çıkar izni

• Kayda değer kantonal mali çıkar. Neyin bu tanıma girdiğine kanton karar verir. Luzern eşiğini açıklıyor: federal, kantonal ve belediye vergileri toplamında yılda en az 400.000 CHF.^[4] Kantonların çoğu bir eşik yayımlamıyor. KPMG'ye göre 55 yaşın altındaki başvuru sahiplerinin, kantona ve kişisel duruma bağlı olarak, genellikle yılda en az 200.000 CHF vergi ödemesi gerekiyor.^[20]
• Yaşam merkezinin İsviçre'de olması. Yaşam merkezinizi İsviçre'ye taşıdığınızı ve zamanınızın çoğunu orada geçireceğinizi göstermeniz gerekir.^[2]
• İsviçre'de çalışmamak. Kazanç getirici faaliyete yalnızca yurt dışında izin verilir. Kendi varlıklarınızı yönetmek bunun istisnasıdır.^[2]
• İtibar testi. SEM talimatları, yetkililerin kantonun mali çıkarını İsviçre'nin iyi itibarını koruma çıkarıyla birlikte tartmasını şart koşuyor. Federal İdare Mahkemesi (F-4448/2023, 11 Haziran 2024), varlıklı bir Rus vatandaşına verilen reddi onadı ve bu tür başvuru sahiplerine yalnızca mali gerekçelerle izin verilmesinin İsviçre'nin itibarına büyük olasılıkla zarar vereceğini belirtti.^[2]
• Temiz sicil ve belgeler: pasaport, adli sicil kayıtları, servetin ve kaynağının kanıtı, imzalı bir vergi kararı (ruling) veya geçici tarhiyat, İsviçre'de bir adres ve sağlık sigortası. Kesin listeyi kanton belirler. Uyruğunuz İsviçre için vize gerektiriyorsa, girişten önce ulusal D vizesi almanız gerekir.^[2]

55 yaş üstü AB/EFTA dışı emekliler

Emekli izni şu şartların tümünü arar: en az 55 yaş, İsviçre'yle özel kişisel bağlar, yeterli maddi imkân ve kendi varlıklarınızı yönetmek dışında İsviçre'de ya da yurt dışında hiçbir kazanç getirici faaliyette bulunmamak. İzin, onay için SEM'e sunulmalıdır. İsviçre'de mülk sahibi olmak ya da iş bağlantıları, bağ kanıtı olarak yeterli değildir. Daha önceki uzun veya tekrarlanan kalışlar, İsviçre'de yakın akrabalar ya da İsviçreli soy sayılabilir; mahkemeler yalnızca orada yaşayan akrabalara değil, doğrudan İsviçre'nin kendisine bağ arıyor.^[2]

AB/EFTA vatandaşları

Sosyal yardıma muhtaç kalmayacak kadar paranız (ölçüt SKOS yönergeleridir) ve tam sağlık ve kaza sigortanız varsa, çalışmadan oturma hakkınız vardır. Üç aydan uzun kalacaksanız kantonal göç dairesine çalışmayan kişi olarak kaydolur ve beş yıllık bir B AB/EFTA izni alırsınız; şartlar sürdükçe izin kendiliğinden yenilenir.^[3] Burada götürü vergi tamamen bir vergi tercihidir, göç şartı değildir. Vatandaş hakları anlaşmasının kapsamına girmeyen Birleşik Krallık vatandaşları üçüncü ülke vatandaşı muamelesi görür.^[2]

Eş. Birlikte yaşayan evli bir çiftte eşlerin ikisi de götürü vergi şartlarını karşılamalıdır: Hiçbiri İsviçre vatandaşı olamaz ve hiçbiri İsviçre'de çalışamaz.^[20] Tek bir götürü vergi tüm haneyi kapsar ve gider matrahı bakmakla yükümlü olduğunuz herkes için yapılan harcamaları içerir. Dolayısıyla kalabalık bir aile, kişi başı sabit ücretler eklemek yerine matrahı yukarı iter.^[5]

Çocuklar. AB dışı emekliler ve mali çıkar izni sahipleri, olağan aile birleşimi kuralları (AIG md. 43–44) çerçevesinde eşlerini ve reşit olmayan çocuklarını getirebilir.^[2] AB/EFTA vatandaşı çalışmayan mukimlerin de AFMP kapsamında, belirli şartlarla aile birleşimi hakkı vardır.^[3]

Kişi başı cari maliyetler. Bunlar her aile bireyinin izin harcı (yukarıdaki tavanlarla sınırlı), zorunlu sağlık sigortası ve 65 yaş altındaki her çalışmayan yetişkin için AHV primleridir. Diğer eş AHV anlamında kazanç getirici faaliyette bulunan biri olarak yılda en az 1.060 CHF prim ödüyorsa, eş AHV priminden muaftır.^[18] İsviçre'de çalışmak isteyen yetişkin çocukların kendi izin dayanakları olmalıdır, çünkü mali çıkar izni İsviçre'de çalışmaya izin vermez.

Göç dairesi mali çıkarı vergi kararına bakarak değerlendirdiği için önce vergi kararı alınır.

Götürü vergi kapsamında İsviçre'de vergi mukimi olmak şu anlama gelir:

• Gelir vergisi, varsayımsal gider matrahı üzerinden olağan federal, kantonal ve belediye oranlarıyla alınır. Yabancı temettüler, faizler ve sermaye kazançları, kontrol hesabı ya da modifiye götürü vergi bunları kapsama almadıkça ayrıca vergilendirilmez.^[5][21]
• Servet vergisi, kantona göre varsayımsal bir tutar (matrahın katları) ya da en azından İsviçre'deki varlıklar üzerinden alınır.^[9][12]
• Veraset ve intikal vergisi kantonaldir. Federal veraset vergisi yoktur ve seçmenler Kasım 2025'te 50 milyon CHF'yi aşan terekelere %50 federal vergiyi reddetti.^[19] Tüm kantonlar eşleri ve kayıtlı partnerleri muaf tutar. Altsoyu yalnızca Appenzell Innerrhoden (300.000 CHF üzerinde %1), Neuchâtel (%3) ve Vaud (büyük miraslarda %0,1–%7) vergilendirir. Schwyz ve Obwalden hiç veraset vergisi almaz.^[23]
• Sosyal güvenlik: 65 yaş altı çalışmayan mukimler için servete dayalı AHV/IV/EO primleri; 2026'da yıllık tavan 26.500 CHF.^[18]
• Konut sahipliği: Seçmenlerin 28 Eylül 2025'te onayladığı kira değeri vergisinin (Eigenmietwert) kaldırılması 1 Ocak 2029'da yürürlüğe giriyor; kantonlar ikinci konutlara özel bir emlak vergisi getirebilir.^[28] Kendi evinde oturan götürü vergi mükellefleri için yedi kat kuralı 2029'dan sonra da sürüyor, ancak bugünkü varsayımsal kira değeri yerine "yerel koşullar dikkate alınarak belirlenen" bir kira değeri kullanılacak. Kantonların bu değeri nasıl belirleyeceği henüz belli değil ve bugünkü rakamdan yüksek olabilir.^[29]

İsviçre pasif gelir vizesi: götürü vergiyle karşılaştırma

İsviçre'de sabit aylık gelir testine dayanan bir "pasif gelir vizesi" yoktur. AB/EFTA vatandaşları AFMP kapsamında pasif gelirle yaşayabilir. 55 yaş altı, çalışmayan AB dışı vatandaşların mali çıkar yoluna ihtiyacı vardır; İsviçre'yle bağı olan 55 yaş üstü kişiler emekli iznini kullanabilir.^[2][3] Yatırım geliriyle geçinmek, AB dışı bir vatandaşa tek başına oturum hakkı kazandırmaz.

Hızlı bir yol yoktur. Götürü vergi kapsamındaki mukimler olağan kurallara tabidir:

1. C izni (yerleşim izni). Olağan asgari süre on yıllık ikamettir (AIG md. 34); yerel resmî dilde sözlü A2 ve yazılı A1 seviyesi aranır. İyi uyum halinde beş yıl sonra erken yerleşim izni mümkündür; yerleşim anlaşması bulunan ülkelerin vatandaşları da beş yıl sonra alabilir: Almanya, Fransa, İtalya, Avusturya, Belçika, Hollanda, Danimarka, İspanya, Portekiz, Yunanistan ve Lihtenştayn. Türkiye bu listede yer almadığından Türk vatandaşları için genel kural on yıldır; iyi uyum halinde beş yıl sonra erken izin yine mümkündür.^[2]
2. Olağan vatandaşlığa geçiş. C izni ve başvurudan önceki beş yılın üçü dahil on yıllık ikamet gerekir. 8 ile 18 yaş arasında geçen yıllar çift sayılır, ancak en az altı yıl fiilen ikamet etmiş olmak gerekir. Her kanton, kantonda ve belediyede 2–5 yıllık ikamet şartı ekler. Federal kuralların sözlü B1 ve yazılı A2 dil seviyesi olarak tanımladığı başarılı uyumu sağlamanız ve İsviçre yaşamına aşina olmanız gerekir.^[16]
3. Vergi sonucu. Rejim yalnızca İsviçre vatandaşı olmayanlara açık olduğundan, vatandaşlığa geçen eski bir götürü vergi mükellefi dünya geliri üzerinden olağan vergilendirmeye geçer.^[4][20]

Türk vatandaşlığınızı korumak istiyorsanız: 5901 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanunu'nun 44. maddesi çok vatandaşlığa izin veriyor; yabancı bir devletin vatandaşlığını kazanan kişinin bunu yetkili Türk makamlarına bildirmesi gerekiyor.^[33] İsviçre vatandaşlığının sizin durumunuzda başka hangi şartlara bağlı olduğunu kantonla teyit edin.

B izniyle geçen süre on yıla sayılır. Uygulamada pasaport, en az on yıllık gerçek ikamet ve uyum gerektirir; bu, en hızlı vatandaşlık veren ülkeler karşılaştırmamızdaki beş yıllık yollardan çok daha yavaştır.

• 1 Ocak 2025: Federal asgari matrah 434.700 CHF'ye endekslendi; Ticino kantonal asgari tutarında bu rakamı izliyor.^[1][8]
• 1 Haziran 2025: SEM, talimatlarını değiştirerek AIG md. 30 kapsamındaki geniş takdir yetkisini ve mali çıkar izinlerindeki itibar testini vurguladı; 2024 tarihli Federal İdare Mahkemesi kararına atıf yaptı.^[2]
• 28 Eylül 2025: Seçmenler kira değeri vergisinin kaldırılmasını onayladı (%57,7 evet). Federal Konsey 1 Nisan 2026'da yürürlük tarihini 1 Ocak 2029 olarak belirledi.^[28][24][29]
• 30 Kasım 2025: JUSO veraset vergisi girişimi (50 milyon CHF'yi aşan terekelere %50) %78,3'e karşı %21,7 oyla reddedildi.^[19]
• 1 Ocak 2026: Federal asgari tutar 435.000 CHF'ye yükseldi. 2026 vergi dönemi için Cenevre'nin kantonal asgari tutarı 426.357 CHF, Luzern'inki 647.100 CHF.^[1][5][11]
• Ağustos 2026: Blick'in tüm kantonları kapsayan anketi, götürü vergi mükellefi sayısının azaldığını ama gelirin arttığını ortaya koydu. Düşüşün nedenleri olarak yurt dışından gelen rekabeti (özellikle İtalya), sıkılaşan federal kuralları, vefatları, vatandaşlığa geçişleri, İsviçre vatandaşlarıyla evlilikleri ve olağan vergilendirmeye geçişleri sayıyor.^[22]

İzlenmesi gerekenler: Federal taban her yıl tüketici fiyatlarına endeksleniyor ve gelecekteki kantonal oylamalar rejimi kaldırabilir. 2 Ekim 2026 itibarıyla planlanmış yeni bir kantonal kaldırma oylaması yoktu. AB dışı mali çıkar uygulamasında olası sıkılaştırmaları da takip edin.

Kimlere uygun: Yüksek yabancı gelir veya servete sahip, İsviçre'de gerçekten yaşamak isteyen ve altı haneli bir yıllık vergi yükünü kaldırabilecek varlıklı aileler. Zaten oturma hakkı olan ve öngörülebilir bir vergi tutarı isteyen AB/EFTA vatandaşları. İsviçre'yle gerçek bağları olan 55 yaş üstü AB dışı emekliler.

Başka seçeneklere bakın: Kalış şartı az olan ya da hiç olmayan düşük maliyetli bir yedek oturum izni arıyorsanız, siz veya eşiniz İsviçre'de çalışmayı planlıyorsanız ya da asıl hedefiniz beş ila yedi yıl içinde ikinci bir pasaport ise. Gelirinizin büyük kısmı, kuralları modifiye götürü vergiyi zorunlu kılan bir anlaşmalı ülkeden geliyorsa da İsviçre pek uygun değildir.

• Monako oturum izni, çoğu uyruk için kişisel gelir vergisi içermez, ancak Monako'da yüklü bir banka mevduatı ve konut gerektirir.
• Lihtenştayn golden visa ve oturum izinleri daha da kıttır ve dosya bazında, çoğu zaman milyonlarca franklık taahhütler karşılığında verilir.
• İtalya golden visa (yatırımcı vizesi) ve sabit vergi rejimi, bir sermaye yatırımını yabancı gelire uygulanan sabit bir yıllık vergiyle birleştirir.
• Malta golden visa (kalıcı oturum programı), sabit ücretler artı mülk ya da kira karşılığında ilk günden kalıcı statü verir.
• Andorra pasif oturum izni, varlık ve mevduat testi olan, düşük vergili bir dağ ülkesi alternatifidir.
• Jersey yüksek değerli oturum programı en yakın benzerdir; yatırım yerine asgari yıllık vergi katkısı ister.
• Avusturya golden visa (özel oturum izni) kotaya tabidir ve çalışmadan elde edilen yüksek pasif gelir şartı arar.
• Güney Kıbrıs golden visa (yatırımla kalıcı oturum), non-dom vergi rejimiyle birlikte bir mülk yolu sunar.

Yan yana rakamlar için Avrupa'nın en iyi golden visa programı karşılaştırmamıza, en ucuz golden visa programları rehberine ve tüm golden visa programları dizinine göz atın.